Para mín un mestre ao que rendo pleitesía. Foi o meu mestre de pesca en Ribadavia, xa fai máis de corenta anos e compartín con Portela moi boas xornadas de pesca. Un manitas facendo canas, plumas, ata para o salmón e todo tipo de aparellos. O que se di un pescador completo.

        Os seus coñecementos de "lectura do río" eran impresionantes parecía que vía as troitas antes de pescalas, algo único.

        Gracias Portela pola túa amizade, a túa sabedoría e os bos intres que pasei aprendendo contigo. Sei que en Santiago aínda segues ao pé da brecha. Un saúdo e unha gran  abrazo do teu alumno, compañeiro e amigo.
 

        Para mín Daniel, cando o coñecín, chamábase "Daniel de La Región", xa que traballaba nesa casa ( hoxe xa non traballa nesa empresa).

       Un pescador mítico da Provincia de Ourense. Cincuenta e tantos anos a pé de río; desde os seis anos no río. Daniel pescaba nos ríos de Ourense: o río Miño, o río Lonia e o río Barbaña e Barbañica  entre outros. Cando era rapaz e ía ao instituto, ao entrar ás dez, xa tiña moitas veces tres ou catro quilos de troitas pescados no río Barbaña, hoxe unha cloaca. Nas súas vacacións íase á zona de Viana onde facía unhas pescatas incribles no río Bibei, conta que en moitas ocasións, cada troita daba unha media de medio quilo.

      Hoxe non vai de pesca xa que está en desacordo coa persecución que se aplica sobre os pescadores honrados e por contra , a benevolencia que se ten cos autenticamente desaprensivos. ( La Región  29 abril de 1994).
Daniel afirma: "que o que falla é a Administración , somos 25.000 pescadores, só en Ourense, e se nos unimos podemos lograr grandes cousas ". Pensa que se en Frieira e Castrelo Fenosa puxese escalas , o Miño sería sen dúbida o mellor coto de España ".

      A Daniel coñecino unha tarde de verán, pescando no río Arnoia en Pontegrande, seguro que el non se lembra do noso encontro, ese día pescaba ao saltón e estiven un intre aprendendo, que mestría e que eficacia. Unha marabilla que nunca esquecerei.
 

      Que podo dicir de Felix, todo o que diga é pouco. Ante todo é o meu mellor amigo, comparto con el as xornadas de pesca desde fai 40 anos. Poderiamos escribir un libro xuntos e ser os dous protagonistas do mesmo. Gran compañeiro de fatigas e mellor amigo.

      Póñoo entre os grandes pescadores de Ourense, por que sen dúbida o é, vino e teño moi boas referencias comparativas con outros pescadores. Gran pescador a culleriña e boísimo coa pluma. Un mestre. Os dous aprendemos moito xuntos e hoxe compartimos o mal estado dos rios de Ourense. Como dicimos, tanto el como eu, fóronnos botando de cada sitio : primeiro do Arnoia, onde compartimos algúns momentos inesquecibles e incontables ( lembro moitos, pero nunca esquecerei aquel día que estando por encima de Baños de Molgas , os dous xuntos e pescando a culleriña, sacamos seis troitas seguidas na cabeceira da presa, unha tras outra, a menor de 300 grs. ( por certo teño que dicir que sempre collía a máis grande, é un pouco suertudo) . Increible... doce troitas na mesma postura e compartindoa... Logo botáronnos do río Barbantiño, do río Limia, do río Avia, e así de tantos e tantos rios esquilmados, pero non polo pescador se non pola desidia e o deixar facer das xentes, un encoro aquí , unhos verquidos acolá,  agora as minicentrais,  e cada vez máis porquería e tamén máis pescos...

      Gracias Felix. Seguiremos compartindo algunhas xornadas de pesca, aínda que só sexa de paseo e lembrando os vellos tempos.
 

       Alberto é simplemente un amante da Natureza, un pescador boísimo e moi técnico coa culleriña, outro mestre para min, aparte de amigo. Sempre me admirou a súa lectura do río, a súa precisión, o seu saber estar e por encima de todo a súa deportividade e respecto ao medio ambiente.

       Compartín moitas xornadas con el e só me queda  dicirlle, gracias Alberto, espero compartir moitas máis.

     Desde fai uns anos podo dicir que non pesca.  Pásase a xornada recollendo nunha bolsa un desperdicio aquí, un plástico alá, un bote de cervexa, increible;  pero comprendo a súa obsesión coa limpeza e o coidado dos rios. É todo un exemplo a seguir.

     Cónstame a súa loita e o tempo que lle dedica ao coidado da Natureza, desde o punto de vista práctico no río, ata o punto de vista público, desde a Comisión Prol Natureza Ourensán. Non fai moito, presentou a Medio Ambiente, un proxecto para construír un coto no río Miño. Creo que lle fixeron pouco caso. Actualmente está moi preocupado, como todos os bos pescadores de Orense, xa que a provincia e os seus ríos están ameazados de morte.

     Darlle as gracias por tres cousas : a súa amizade , o seu bo facer no río como pescador e a súa preocupación por ternos decatados dos desaguisados que se cometen na Provincia e a súa loita constante. Gracias e non decaigas no teu empeño.
 

        Hilario, é para min o prototipo do pescador novo e comprometido: coñecedor do río, amante da natureza, respectuoso co medio ambiente, coñecedor do que están facendo actualmente cos nosos ríos algúns desalmados. Comprometido cos ríos e non un depredador, que o único que lle interesa é pescar, á conta do que sexa.

        Por encima, achega un estado físico excelente, é novo e bo coñecedor de moitas técnicas de pesca da troita, coñece á perfección a  fauna e o entorno dos nosos ríos. Excelente cucharillero, a súa pesca favorita, (fío superfino do 16 e culleriñas do cero), pescador exquisito, con gran visión do río, tamén practica a cola de rata e os cebos naturais.

      Compartín algunhas xornadas pesca con el, gustaríame compartir máis, e outras xornadas "non de pesca, pero si de defensa dos ríos", no río Umia, río Barbantiño, río Tuño, río Deva e noutros ríos.

      É o pescador comprometido, que lle gusta pescar e que está convencido de que debemos coidar os ríos con esmero. Disposto a denunciar e alzar a voz cando se detectan salvaxadas nos caudais ecolóxicos, cando se utiliza o río como unha cloaca, cando se producen empedrados de ríos ou canalizacións, cando non se cumpren as leis de pesca e un longo etc.

     Sinceramente, gustaríame que houbese moitos pescadores como Hilario e estou seguro de que dentro duns anos teríamos, de forma natural, uns ríos marabillosos. Non é así, pero seguirei dicindo que sería o ideal.

     Gracias Hilario, no nome dos "auténticos pescadores de troitas".